teşekkür...

Finaller yaklaşıp sorumluluklarım omzuma yüklendiğinde kendime gelmem gerektiğini farkettim. Tabi tek başıma biraz zor oldu... Böyle zor bir anımda bir desteğimin olması kadar güzel bir şey yoktur heralde... Benim en büyük desteğim sevgilim; hayat kaynağım, yaşam sevincim derken klişe sözlerden oluşmuş iltifat dizisi çıkmıyor dudaklarımdan... O benim gerçekten hayat kaynağım, gerçekten yaşam sevincim...
Böyle konuşmakan ne kadar çekinsem de, dünkü toparlanmamın büyük mimarından bahsetmemem ona haksızlık olurdu. Yalnızlık zor şey gerçekten... Eğer o olmasaydı ne kadar zor olacağını düşünmek bile istemiyorum...
Eminim herkesin bir desteği vardır. En azından umuyorum... Benim dileğim desteğinizi, en iyi arkadaşınızı hiç kaybetmemeniz. Benim en iyi arkadaşım; sevgilim, hayat arkadaşım... Bu yazıyı ona adıyorum...
Çok teşekkür ederim benim biricik prensim... Sonsuza kadar beraber olmak dileğiyle...